7.2.07

Ξε - χάσαμε

Ξεχάσαμε να γελάμε ,μου είπες
όχι σαχλά κι ανόητα
και κατά παραγγελία
με τα κρύα αστεία τους
αλλά να γελάμε πραγματικά,
αυθόρμητα, αθώα, με την καρδιά μας
με το γέλιο εκείνο που φωτίζει
την ψυχή μας, το προσωπό μας, τα μάτια μας

Ξεχάσαμε να κλαίμε ,σου είπα
όχι κροκοδείλια με δήθεν ευαισθησία
και κατά παραγγελία
στα ειδικά αφιερώματα τους
όπου πουλάν εξαγνισμούς συνειδήσεων
φτηνά, με ένα τηλεφώνημα
αλλά να κλαίμε πραγματικά
μ' εκείνο το κλάμα το βουβό
που δάκρυ δεν τρέχει αλλά
η ψυχή πλυμμηρίζει
γιά όλα αυτά που μας αγγίζουν
στα βαθύτερα στρώματα του είναι μας

Ξεχάσαμε να αισθανόμαστε, είπαμε
την χαρά, τον πόνο, την αγάπη, τη λύπη
όχι κατά παραγγελία με μία επιγραφή
να μας το υπενθυμίζει
αλλά ελεύθερα με την ψυχή μας, με την καρδιά μας,
με όλο μας το είναι να βαπτίζεται στο συναίσθημα

Κοιταχτήκαμε γιά μιά στιγμή
κι ύστερα μουδιασμένοι όπως πάντα
χαμηλώσαμε το κεφάλι και συνεχίσαμε
να πληκτρολογούμε αποτελέσματα
σιωπηλοί, ως συνήθως οκτώ με τρεις.................

No comments:

There was an error in this gadget